ขอลาพัก......ณ.ช่วงหนึ่งกาลเวลา

ที่มาบอกกล่าว  ขอลาพัก.............ณ. ช่วงหนึ่งกาลเวลา  เพียงเพราะ

ต่อแต่นี้ไป คงจะทำงานน้อยลง (ค้าขาย) แต่ยังคงสอนต่อไป  ต่อไป เรื่อย ๆ  เรื่อย ๆ  ละเว้นที่จะเดินทางไปจังหวัดน่าน  จังหวัดเชียงราย  จังหวัดแม่ฮ่องสอน  จังหวัดสุรินทร์  จังหวัดนครศรีธรรมราช  ในช่วงฤดูกาลนี้   แต่ยังคงต้อนรับ ผู้ที่ต้องการความรู้เกี่ยวกับงานถักชิ้นงานด้วยบล็อกไม้ตะปู อยู่เสมอ ๆ 

..............................................................................................................................................................

Thima Bokklao Kho La Phak ............ . Na Chut Chuang Nueng Kanwela Phiang Phro

To Tae Ni Pai Khong Cha Thamngan Noi Long ( Khakhai ) Tae Yangkhong Son Topai Topai Rueai  Rueai  Lawen Thi Cha Doen

Thang Pai Changwat Nan Changwat Chiang Rai Changwat Mae Hong Son Changwat Surin Changwat Nakhon Si Thammarat Nai

Chuang Ruedukan Ni Tae Yangkhong Tonrap Phu Thi Tongkan Khwamru Kiaokap Ngan Thak Chin Ngan Duai Blok Mai Tapu Yu Samoe

เรื่อง....เล่างานถัก 10

และแล้ว   .... เสื้อตัวแรกก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้น  ใช้ไหมแอนนี่ช๊อยส์ สีเหลือบม่วง  ถักเป็นเสื้อแขนล้ำ เอวลอย  ( ตอนนี้โชว์ อยู่ที่บ้านหมอเจี๊ยบ ที่จังหวัดน่าน อาจจะขายไปแล้วก็ได้)  พอถักได้สำเร็จก็เริ่มนำไปโพสต์ไว้ในเนตทันที  คราวนี้ล่ะ ไม่ว่าจะเป็นคนกลุ่มไหนที่กำลังฮิตการถักด้วยบล็อคไม้ตะปู ก็เริ่มหลั่งไหลเข้ามาเรียนกันแบบไม่ว่างเว้นกันเลยทีเดียว ไม่ว่าจะเดินทางมาจากสุรินทร์, กระบี่, นครราชสีมา, ฉะเชิงเทรา, สมุทรปราการ, นครศรีธรรมราช และ อีกมากมาย รวมถึงการเชิญไปเป็นวิทยากรในโรงเรียนต่าง ๆ  จากจุดเล็กนี้เอง  ทำให้เราต้องพัฒนาแบบเสื้อออกมาในรูปแบบต่าง ๆ ซึ่งต้องคำนึงถึงไหมพรมที่จะใช้  รวมถึงลายถักที่เหมาะสมอีกด้วย
เมื่อชิ้นงานการถักเริ่มมีการสอบถามขั้นตอนกันมากขึ้น เราจึงรวบรวมเป็นตัวอักษร เป็นรูปเล่มที่ใช้วิธีการประกอบ  พิมพ์  เย็บเล่มเองกะมือ เป็นหนังสือที่ขายผ่านระบบเนต  ในราคา เล่มละ 300 บาท

เล่า.....เรื่องงานถัก 4

 ลูกค้าย่อมมีหลากหลายประเภท  ทั้งประเภทที่ทำไม่เป็น แต่อวดรู้ และทั้งที่รู้ ก็ยังอวดฝีปากมากกว่าฝีมือบ่อย ๆ  บางคนสู่.... เสื............อ.........ก  ในขณะที่กำลังสอนผู้เรียน  บางครั้งต้องระงับอารมย์กันเชียว เข้าตำรับ มือไม่พายเอาเท้าราน้ำ  ผู้เรียนไม่มีสมาธิ หันซ้ายทีขวาที  จะฟังทั้งผู้สอนและ ผู้เสือก
สายตาแห่งความรำคาญก็เกิดขึ้น  เรา  ,ละมือจากผู้เรียน มองผู้เสือกอีกครั้ง ก่อนจะถามว่า จะสอนเองเลยมั้ย...!  ด้วยฟังคุณ(ผู้เสือก)มานานแล้ว  รู้สึกจะเก่งน่ะ  และแล้ว ร่างที่ยืนอยู่ ของผู้เสือกก็เริ่มปรากฏกายชัดขึ้น ด้วยสำเนียงที่ว่า " อ่อ อ่อ อ่ะ เคยเห็นเขาถักกันอ่ะ ยังม่ะ ม่ะเคยถักเหมือนกัน "  คราวนี้คงไม่ต้องอธิบายอ่ะ ไรแล้ว เพราะผู้เรียนหันไปบอกว่า " เสือกจัง "  ฟังแล้วอยากจะให้บล็อคไม้กันฟรี ฟรีเชียวละ     ................