เล่า.....เรื่องงานถัก 7

"  หากลูกมีโอกาส  ลูกจะทำงานดูแลคนป่วย ดีป่ะ "  เอ่ยปากถามพ่อ เบา ๆ
พ่อพยักหน้า  อมยิ้ม 
จากนั้น เราก็ตั้งมั่นที่จะทำให้ได้  วันเวลาผ่านไปไม่นาน  งานถักที่ฝึกปรือก็การันตีงานของตัวเองได้ เมื่อได้ถักชุดเครื่องนอนให้เพื่อนในงานแต่งงาน  คราวนี้แหละ  งานก็เริ่มล้นมือแล้วตั้งหน้าตั้งตาถัก  จนลืมคำมั่นสัญญาที่จะ ดูแลคนป่วย อีกต่อไป  แล้วที่นี้ เราจะทำอะไรดีล่ะ เพื่อเป็นทำบุญให้พ่อไปในคราวเดียวกัน 
เริ่มค้นหาตัวเองอีกครั้ง  จะต้องหารายได้มาจุนเจือครอบครัวก่อน  เพราะเมื่อสิ้นบุญพ่อแล้ว  จะกลับไปทำงานที่กรุงเทพฯ ก็คงจะเกินวัยขบเผาะแล้ว   เฝ้าถามตัวเองว่าจะทำงานอะไรดี 
ใช่ซิ >>>>>>   ไปเดินเล่นดีกว่า

เล่า.....เรื่องงานถัก 3

ลูกค้าคนแรก เป็นแม่ค้าขายผักในตลาดสด สระบุรี 
ขณะที่ได้เจอกัน แม่ค้ากำลังหัดถักชิ้นงานด้วยไม้นิตติ้งคู่  ดูท่าทางเก้งก้างชมัด หลังจากที่ได้พูดคุยกัน
ก็เลยแนะนำบล็อกไม้ตะปูขนาด 15 หลัก ณ. ขณะนั้นว่า ถักได้ง่ายกว่า  เสร็จเร็วกว่า ลวดลายไม่แตกต่างจากไม้นิตติ้งเลยสักนิดเดียว   แล้วเราก็ปิดการขาย  ลูกค้าคนแรก ด้วยดี จนถึงปัจจุบัน 
ลูกค้าคนที่สอง เป็นเจ้าของร้านขายยา
ณ. จุดที่ได้พบกัน ก็เทคนิคการนำไหมพรม ใส่ถุงใส  ๆ  (ประมาณว่าจะไปส่งไหมพรมให้ลูกค้าอ่ะ ) แวะมาซื้อยาดม ( ลงทุนแค่ 20 บาท ) ได้ลูกค้ามีกำลังซื้อแยะ  จนถึงปัจจุบัน  เจ้าของร้านขายยา ท่านนี้ ยังช่วยบอกต่อ แนะนำ ลูกค้าท่านอื่น ๆ มาอีกมากมาย และในทางกลับกัน เราก็แนะนำ ร้านขายยาคุณภาพดี ให้ผู้อื่นถัดไป
ลูกค้าต่อจากนี้ คงไม่ต้องเล่ากันแล้วล่ะ มาจะมาจากแหล่งไหนบ้าง  ละ...ไว้ว่า  เทคนิคพื้นฐานจิต.. คิดของคนเรา  น่าเรียนรู้่มากกว่า